ژان موییز برایتبرگ / لوموند

آقای رئیس جمهور اسرائیل، به شما می‌نویسم تا واسطه شوید نام پدربزرگ من، موشه برایتبرگ که سال 1943 در تربلینکا به وسیله گاز اعدام شد و همچنین سایر اعضای خانواده‌ام که طی جنگ دوم جهانی در سایر اردوگاه‌های نازی‌ها مردند را از بنای "یاد واشم" که به یادبود قربانیان یهودی نازیسم اختصاص دارد خارج کنید. آقای رئیس جمهور با درخواست من موافقت کنید چون آنچه در غزه گذشت و به طور کلی‌تر آنچه در این شصت سال بر مردم عرب فلسطین گذشت، در نگاه من از اسرائیل به عنوان مرکز یادبود مصائب یهودیان - و کل انسانیت - سلب صلاحیت می‌کند.

من از کودکی دور و بر بازمانده‌های کمپ‌های مرگ زندگی کرده‌ام. دستان مهرخورده بیشماری را دیده‌ام، حکایت شکنجه‌ها را شنیده‌ام، به سوگ نشستن‌های تحمل ناپذیری را شاهد بوده‌ام و در کابوس‌های‌شان سهیم شده‌ام.
 (از آنچه آموخته‌ام) این جنایات نمی بایست بیش از این تکرار شود؛ که هرگز انسانی به مدد تعلقش به نژاد یا آئینی، دیگری را به زیر بکشد و حقوق او را در بهره مندی از ضروریات یک زندگی امن، فارغ از بند و زنجیر، و چشم اندازی روشن ـ هرچند دور ـ از آینده‌ای آرام و سعادتمند به ریشخند بگیرد.  
آقای رئیس جمهور، حالا می بینم که به رغم ده‌ها راه حل پیشنهادی سازمان ملل، به رغم شواهدی که ظلم رفته بر مردم فلسطین از سال 1948 را فریاد می‌زنند، به رغم امیدواری‌هائی که از «اسلو» دمید و به رغم اینکه دولتمردان فلسطینی، بارها بر حق یهودیان اسرائیل در برخورداری از زندگی در صلح و آرامش صحه گذاشته‌اند، تنها پاسخ بندگان قدرتی که سرزمین شما را تحت سلطه دارند خشونت، جوی‌های خون، بازداشت ها، بازرسی‌های پایان ناپذیر، مستعمره‌سازی و سلوکی غاصبگرانه بوده است. 
آقای رئیس جمهور، به من خواهید گفت که دولت شما محق است که در برابر موشک هائی که بسوی اسرائیل شلیک می شوند، و کامیکازه‌هائی که جان صدها اسرائیلی بیگناه را همراه خود می‌برند، از خویش دفاع کند. به شما پاسخ می دهم که حس بشردوستانه من ملیت قربانیان را تشخیص نمی‌دهد.
در مقابل، آقای رئیس جمهور، تقدیر سرزمینی که نه فقط نمادی از ملیت یهود بطور کلی است، که یادآور خاطره آنانی است که قربانی نازیسم شدند، در دستان شما است. همان چیزی که حساسیت مرا برمی‌انگیزد و تحملش را برایم دشوار می سازد. درحالیکه «یاد واشم»ـ نماد ملیت یهود ـ نام نزدیکان من را بر خود دارد، دولت شما خاطره آنان را در پشت سیم‌های خاردار صهیونیسم به بند کشیده تا مستمسکی باشد برای ـ باید گفت ـ اخلاقی جلوه دادن ارتکاب هر روزه‌ی اعمال مهوعی که نافی عدالت و انصاف است.
پس از اینهمه، لطف کنید و نام پدربزرگ من را از حریمی که نماد ظلم رفته بر یهودیان است بردارید تا بیش از این عاملی نباشد برای تطهیر ستمی که بر فلسطینیان جاری است.